Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

boşuna mı onca dil
eylemsiz lâl olunca
yaşından mıdır idil
söylemsiz kal olunca

bahar dalına çıkar

selamı vereydin aradan bakıp
gülüşünden değil gelişine dek
özlediğin belli yaradan yakıp
doluşundan değil çelişine dek

tutkusuna sıyır görününceye

kahyası değilseniz
bak alemin derdi ne
karşısında eğilseniz
dem demeli derdine

nerede başlar bakın

kara gözde çağrı sevgiye ise
sözünü tutarım koşar gelirim
nara yanar bağrı evgiye ise
özüne katarım taşar gelirim

gamıyla solana saklar gizini

şaşırtır yanıltır gerçek kırıntıları
düşürtür kaldırır çizer kıvrıntıları

orada beklediğin umut tepeye ağar
taşların arasında gizlenir adımları
deliden farkına yüz çizgisiyle yığar

bıraktığın iz
yüreğime göz yaşın
yağar gibiydi
seni düşünsem peşin

çiseleyende

savrulan bir sandalın
içinde baygın kadın
kıpırdamaz bir dalın
gölgesinden yıkadın

okyanuslardan gelir

yaz dizelerde
bensizliğim elinden
boşa üzülme
saçlarının telinden

şafağın ucu

ne anılar ne kuşlar
ne anılarda kuş
ne kuşlarda anı
terk edip vatanı uçtu gitti

kırık dökük kalanlar

dokunuşunda bir hoşluğa dolar içim
yontulmamış dizelerin saçılır önüme
dağarcığım ağzına dek dolu sözcüğe
suskunluğum yollarda düşer sessiz

çağrılmadık konuğumda dışarıdadır