Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

döndürür beni
başı başa döndürür
gel-gidi yeni
yelkovanın akrebi

biri el tutar

güne vurulan
unutulmaz bir çentik
tarih kirleten
sessiz un olurken us

yazıldı oku

titrer bedenin
gecenin yarısında
gökyüzüne bak
yıldızına al beni

görsen gözümü

yaklaş ne olur biraz
çıkmalı engel yokuş
göklerde misin firaz*
git bulutlarda tokuş

kanadında dalgırın

parmak ucunda
neler yok ne sanırsın
bir turda biter

bir acı söz
içine dağılırken
ağılanırsın
ağlarsın

yokluğunda

dünyayı kahrını çekemem dedi
insan bulamadı yalan dünyada
türünü yok eder sökemem dedi
insan kalamadı yalan dünyada

kiminde yar olur kiminde ağyar

yoluna bezdiğin gidişine gel
kaldırım taşına salınasıya
koluna ezdiğin sivilcene gel
sokak ışığından kalınasıya

yanımda ağladı gerçeği söyle

yalana yapışık söz
dilinde sürçülünce
talana kamaşık göz
elinde püskülünce

yüreğinde gerçeği

iki adım geçmeden
bir çikolata koy
ağaç diplerini bulup

gizemi çözülür
acıları süzülür