Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kurumuş kına
avucunda unutuş
bakın yakına
yumuşacık dokunuş

tin toprağında

çaba göstermelisin
çorbada seninde tuzun olmalı
saçlarına umut tünemeli
eline kararlılık ışığı dolmalı

yosunlarını ayıkla tinin

saman pazarı kurdu
yoncadan vaz geçecek
umarsızca okurdu
arpasız yaz geçecek

cabbar emmi duy emi

büyüledin beni
zamanı unutturup
külün yandı
başladı

neydi bu hale getiren

iblis pazarına bük
yelinde dili kopuk
çadırında oturmuş
ayakta çıkık topuk

gecelerin benimdir

çağırıp durma öyle
gelecek halım var mı
doğruyu düşün söyle
tutacak dalım var mı

dağın ardına koşup

yaşayan tüm canları
sevgide çağırıyom
yunusça duyanları
sevgide çağırıyom

uzunuyla kısası

hesap tutarsa
mutluluğu çoğalır
hesap yatarsa
yandı gül keten helva

koca elleri

postunu kapıya sermedi dersin
çağdaşlığında ne kayıp edecek
dostunu yapıya vermedi versin
çağdaşlığında kim ayıp edecek

sokaklarımızı Türkçe mi gördü

garip düşlerde usum
takılı kaldı zaman
gerçekten gerçek uzam
akılı daldı aman

gök gözümde açınca