Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

duymaz diyerek
içinde korku saklı
tez yürüyerek
geldi bizim yasaklı

yeter az uyku

sinesinde daraldığı an soluğuna güç
mavilerin daha da mavileşir belki
kararmasın sakın
etekleri zil çalarken ağacın dalıyla bir

gözlerinden akan ırmağı geri çevirirsen

tinsiz gezdiği canla
bedeni tutsak anla
karanlık bir zindanı
tutunacaksa kanla

yitirildiğinden zor

savruldum hani
nereden nereye düş
yazısı da yok
söze yansımış dünü

bilenler gitmiş

karanlık çürür
kelebeğin içinde
gece kösükten
uyan sayrılığından

gözüme girme

karanlık gecede
kalmak zor mu zor
katran karasında kâbusları
karanlığı gün doğuranlar
karartıyor tenimi

umudu kurşunlandı
karanlık içindedir
acımasızlığındı
karanlık içindedir

dolunay sorulmuyor

kutup yıldızı
yol mu gösterecekti
sol yanım ağrır
dirilecekti geçin

kış ortasında

nedensiz çekilmiş rengi geriye
karanlığa düşer gölgen griye

mutluluk sevinci artar çoğalır
ayrılıp tutulmuş yerde dağılır
açmazı aşınca dalga yığılır

karanlığa düştü hüzün
neler anlatılmaz bilmezsin
duru saydam bir damlacık
seviye sevgiye gereksinen

görünen yetiyor çekmeğe