Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hüzün dolusu
acıya dayanırken
sütü bozuğun

saklar yüzünü
ağıta aksa gönlü

sulanırsan erkenden
bulanırsan ekenden
elamanda çekenden
kınar gördüğün doğru

canım bayır düzüne

ırmağa akacaksın
buzlaşacak suları
ırakta bakacaksın
tozlaşacak suları

yağmura buluta dol

yeli çevirdi
gemileri yakınca
olanca sözü
boşuna mı savurdu
yüreğimi kavurdu

öyle öyküler alma
muştusun geleceğe
şöyle büyüde olma
puştusun çeleceğe

kanıla kızıl boya

günü kadının
en sıcak sarıldığın
ağız tadının
uğruna yorulduğun

su gibi elzem

güneşin açışıyla başlar yeni şiir
serinlik kaçışıyla taşlar seni şehir

gözlerinde
ayrılığın izi
bulutlara salınmış

gülüşün oyuna çocuğun yüzü
ağlamak istese dağlayabilsen
gecenin rengine dolar düşüne
ağlayabilsen bir kındıra bükü

açılırdı akşam sefasıysan bir

suca akıp gidiyor
hep akıp gidiyor an
bilinmeze yediyor
çıngıraklı bir kervan

günce yakıp gidiyor

geçmeden gökyüzünü
saçlarından taransın
açmadan erken günü
uçlarından boransın

türkünle yaşar şehir