Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sessizliğince uzu kumulları sevecek
yar dil tutan sözü tamuları gevecek
tepetaklak inince kamuları ivecek
söylese kime uyar tatlı düş etkisine

uzağında toprağın uyanışına bakıp

süremlerin hüznü değil
yüzümü yalayıp geçen
nedir bizi parçalayan
lokma lokma yutulmalar

gözümde kızarıklıklar

kara dumanı çökmüş
şehir ensenden öper
çöpü ormana dökmüş
zehir busenden kapar

karanlık gökyüzünden

kocaman
bir başı var
ağzı çene
düşer yine

ne

taşa düşünce gölge
rengi derinliğinde
bire başkaca bölge
yengi serinliğinde
söyle
söylesen

yalnızlığımı soyundum
tavan arası karanlığında
yanı başında kimsesi yok
gerçekten yapayalnız

doladım elime kalemi

taşacak gözünde yaş
aktıkça sevgin yarar
coşacak özünde taş
sevdan olunca karar

seviden terk edince

soluğun soluğumda
tanındık yaşantımız
su dolu tuluğumda
tanındık yaşantımız

güzelliği tadında

salı sallayabildiğine
tanır tanımazlığında
nalı nallayabildiğine
tanır tanımazlığında

ne düşlerin dileğine

geceden kaçmaz sabahın tan ışığı
geçenden açmaz er döne günaşığı

omzuma yığar olanca soluğumu
erinci batar ümük sıkar boğumu
yeniye başla tazecik gün doğumu