Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kayıp giden aradığını bulmadan
kaldın mı burada
yıldızlarda mı unuttu seni
kaldın mı burada

göçünü unutmuş

kaldırımda birine
eli kolun salladı
baldırımda kirine
deli yolun solladı

taşlı tarlanın düzü

yükseltisi düşüne
oylumu içte saplı
umutları döşüne
yarada irin kaplı

göçü ırakta değil

incecik çiselenir
kara tren geçince
gelinciğe seslenir
gül baharı seçince

sırıtır durur kadın

bulutlar yelden kaçarak
boşalır göz yaşlarıyla
üstümüze damla damla
herkes bir yol bulurda
kalırım orta yerde ıpıslak

söylesem derdimi dağlara taşa
sığacak bir yere kalır mı bilmem
eylesem bendimden köze ataşa
sağacak bir dere kalır mı bilmem

benimle ağlayan benimle gülen

sus
sevi
çıkmazım
alnımda iz
darağacım giz
kırlangıçtan öte

savurabildiğince yel
sevi umutlarımı
düşlerimde döküntüleri
savur göklere
mavilerde erinçleneyim
yalansız geç karşıma

kalemi kıracaksan
kağıda yanaştırma
alemi saracaksan
damağı kamaştırma

gözünde ışığın yok

kalemimi düşürdüm
dudağımı ısırdım
yazamadım üşürdüm
eşiklenmiş mısırdım

akmemeden emince