Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gün aydan
ay yıldan eksilirken
bir baktık geride
unutulan anılar
simdi deşilir oldu

içimde ki karanlık
dünyayı var edenim
kuşkulu bir aydınlık
dünyayı dar edenim

an

anılar dün
yaşanmışçasına
birden düşüyor
imgelerinle
dur demeden

hasta kaynıyor
servergazi devlet hastanesinde
kuyruklar oturuşanlar
servislerde acılarda tutuşanlar
sancılarda zorlananlar

yıllar gitti gidiyor
durduranı yok mudur
feryat figan ediyor
sorduranı yok mudur
çocuk doğdu pırlandı
dünya neden kirlendi

geç akşamları
insanları sorulur
koyu kırmızı
bir şiirde durulur

geçerken zaman

kimdir derse anadır
sevdiğinden yanadır
dünyanın tatlısından
oğlun kızın canadır

derdine derdi dolmaz

yüzüne yüzlük ister
gözüne gözlük göster
dünyanın tatlısından
sevgisinin de ester

arada yani demiş

mani saldım özüne
ateş aldım közüne
dünyanın tatlısından
nazarlıktır gözüne

alçaklara kar yağmış

kim demez özlemedim
yolunu gözlemedim
dünyanın tatlısından
yüreği közlemedim

bindi de salacağa