Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ha bitti ha bitecek
aza kaldı bildiğin
karanlıkta yitecek
yaza kaldı bildiğin

tasa çekiyor kütük

ha varlığı ha yokluğu
urganı büker gidersen
ha darlığı ha çokluğu
döşeği söker didersen

ne güleni ne ağlayan

özlenmedik akşam mı olur daha
sorgudan boğulsa gerçeğine bak
şaha kalkar derdin bela unutup
gönül istemezse aman zorgudan

öncesin de olur sonrasında da

gündönümüne açınca
ısındı havalar birden
kurudu alında gonca
asındı havalar birden

sana yaşadığım güne

yakıcı bir yel eser
açtığın kapı kaçar
kirli bakışa küser
arayı neden açar
gönden günden karardıkça
güzünle birlikte sarardıkça

böcek dudu yiyorken
tan günle öpüşmekte
güzel bir gün diyorken
karşıda tepişmekte

dayanç sinden uçuyor

içten coştukça sesin
akşam olur gözüme
ayaz yanığım kesin
gözler dolar üzüme

okka gibi buz sarkar

gün aşığı sevdayla
tana dikti gözünü
güneş nereye ise
o da oralara doğrulup
o ana döktü yüzünü

yağmur denize düşer
yumuşacık değişle
yeşil güneşi deşer
seherinde bağışla

anıları yaşamak

ayna kırılır mıydı
sorsaydım hasedinden
dünya darılır mıydı
sarsaydım hasretinden
boş
uçar