Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ay ışığında terkin
karanlığın daları
davranışına erkin
yarıyorken suları

ağlar yıldıza gece

çıkar mıyım usundan
dünde kalan ize bak
seri kış uykusundan
çoğun bırak aza bak

yakınında olsaydım

kavuşma süremi dalın ucuna
baharla ilecek çıkarsak güne
tanırım yöremi gör sonucuna
zehrini bilecek çıkarsak güne

kıyıdan köşede bulurum belki

gölgesi de yanında
yüzünde ki gizemin
esrik bir in anında
cin gibi fırlar emin

sopadan ye bilirsin

sopadan ye bilirsin gölgesi de yanında
ister adam delirsin yüzünde ki gizemin
ardından da gelirsin esrik bir in anında
bu dayı başı emin cin gibi fırlar emin

gecenin teni boya andız kokusu baydı

neydi öncesi yokluğun kol gezdiği
değiş tokuşlar
ya da büyükten küçüğe devredilen
kitabımız çantamız bodiyemiz
dizi yamalıklı pontur

suskunum
tutkunum

zümrüt karası gözlerin
yıldız ışıldayan saçların
fesleğen gibiydi gülüşün

kıl ağırlığında
yumulup açılıyor
kırlangıçlar

toprakta göç başlangıçlar
ardına düşmüş sincap kovalıyor

çoğu kitapta
parmak izi bıraktı
tuzlanmış umut
gözyaşınla bir aktı

kaç şehirdesin

çok şey değişti
bize veren eller titrerken
alan eller coştu
zam üstüne zam sağanakladı