Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ıhlamur koktu
yoldan geçerken birden
selam yerine

sevdiğim gelse
yüreğime bir dolsa

selamı vereydin aradan bakıp
gülüşünden değil gelişine dek
özlediğin belli yaradan yakıp
doluşundan değil çelişine dek

tutkusuna sıyır görününceye

kahyası değilseniz
bak alemin derdi ne
karşısında eğilseniz
dem demeli derdine

nerede başlar bakın

tohumda kısırlığa
yoranına selamım
dökülen hasırlığa
yaranına selamım

dünü yitik gelecek

selamını aldım dost
inter-net kuşundan
salınırken akşam yelinde
yaprakların hışırtısında sesin gelir

boynu bükük durma

dile dolanmış
ilk yaz uğultusunda
gözleri

karşılıksız
dizeler dökülse dudaklarımda

ızdıraplı gecemde
tek tesellim sen oldun
pıtıraklı hecemde
akan selim sen oldun

sevdiğinden ayrılmak

düştüğüne gördüğü
yitirilmişim senlik
benliğine sorduğu
bitirilmişim senlik

gülen yüzünle taşı

birden bire buluverdim
senli kendimde yeniden
aydınlıktan doluverdim
senli kendimde yeniden

sahra çöldüm güneyine

yandı içim köz gibi
sensiz yatamaz mıyım
hem ne biçim söz gibi
sensiz tutamaz mıyım

işve cilve edalı