Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

mutlanır kişi
gülü sevilenince
hüznüyle üzgün
uzun yol gülücüğü

sarıl gündüze

sen aklıma düştün
bal kaymak gibi
tadında gülüştün
sana doymak gibi

yaylanın elası

kırkikindilerde
bereket fışkırırken
sevinip
alıyorsun evine

her akşam sonlarında

gün alır boy ölçünü
uzandın sere serpe
orman tutar göçünü
parmağındaki şerpe

kurduruşuna bakın

yel tepesinde
kanatları yakılmış
uçurtmaların

çık çıkabilirsen içinden
maviler karartılmış
sen ben umurunda mıyız
göğü çekmişler tepelerine

yık yıkabilirsen yükünü

dökülüyor
daldan düşen yapraklar gibi
hüzünlerim güze
öze
ey canım gülüm cemrem sevdiğim

çek kapat çık git
oturup dursun eşik
sürecek gel git

ev pidesi tadından
kaybolur üzüntüsü
ne bulur süzüntüsü
ve gidesi kadından

çenesi düşer yerde

ıssız yollarda kalmadan
karanlıklaradan korkmadan
sokakları adımla yılmadan
anan eteğine tutunmadın mı hiç

sağanak yağmurlardan