Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

utanır diyenin özrü bellidir
ettiğin üstünde ekene bakın
tanırsa iyenin zoru yellidir
ettiğin üstünde çekene bakın

eskisinden değil yakınca yeni

karadan kalkıp
dolu gitti gemiler
gelir boşalıp
tüm yükünü yeniler

kim hırçıncaydı

evimiz yapılacak kolay mı
kesilen kerpiç
kesilen öz
kesilen söz
bitti biter
dört duvarın üstüne

mayısın öz kokusunda
çiçek kokuları karıştığında
duldasında sevinçler bekleşir
geçecek acılarında ilkyaz

elimde

esrikçe nidadır
yaşam
kırılgan

dost diyerek
ağılarını bölüştük hep

yüreğinde bir ezgi
kabaran deniz dalgasında
seherin serinliğine inat
boğazında düğümlenen

ellerinde kokusu

çatal dalın
arasında
uzakları süzdün mü
sevdiğini gördün mü
esmer güzeli
nereli

eskimedin daha güz
çıkarları içinde
yeter uyku böldünüz
sevi iklimlerinde

adın sunamadığım

ılıkça yağmur
düşlediğim zamanda
toprak kokusu
genzimde burculanır

unutmalarda

düşe dururken anla dediğine olmuyor
yanan yerinden serin eskisi gibi değil
dışa vururken dinle aradığı bulmuyor
can değerinden verin eskisi gibi değil

izinde kalır dere akar bulanır durur