Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevda balı bu
ne demek efendim
zehir gibi acı
yedikçe gelir tadı

öyle vurur ki başı

gölgemi bırakınca
belince kırılmadık
çitlembiğe takınca
yelince yırılmadık

arkasına bağlayan

yüreği sıkışıp yüz üstü dolan
kendini atıp da kaçanlara bak
sırf inadındadır kibirden olan
dübürüne yatıp açanlara bak

elinden bir fare isterse tıklar

konusunda çiçeği
sunusunda köçeği
dostuna gidiyorum
yunusunda böceği

elini salmış elden

aç yerin açtır insan
doymasını bilmiyor
kaç erin kaçtır nisan
doymasını bilmiyor

çocuk burultusunu

tanrım güç ver yoksula
yaşaama sevinci ver
karanlık dünyasında
çektiği acılara karşın
ver sevinin öpüşünü

geriye kaçan adımlarından git
ayrıntın içinden yiterken sus
mor acının derinliğinden
içinden burukluk avuç
özlendiğinden kalır
özlendiğinden kal

küçüktü boyumdan
elim sendeydi
oynamıştık bu oyunu
elli yıl öncesinde

sessizliğimde burulur

türkü olsam dilinde
söylersen dudağında
esin dolsam yelinde
neylersen dudağında

sevgiden yana dökül

yedi kat yerin dibi
gözlerinden in gibi
dudağındaki büyü
morlu sözlerin bibi

aktı alkımlı ırmak