Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

boşuna geçti
ömür dediğin çırpıp
taşına düştü
bir kerecik göz kırpıp

maldan değerli

bu güzel ülke de
bu güzel insanlar
savaşmışlar elele

barışılmalı
yarışılmalı

çocukça ağlayan yar
yüreği dağlayan yar
başımı okşar mıydın
dereye çağlayan yar

yanmış gözlerin yanı

başım döner arada seni düşünmeyince
gözlerimin önünde gelip geçerken hani
karanlık gecem uzar zehir olur telaşım
ani sapmalara da düşerim nedensizim

akan gözlerimde su dalgasına çarpılır

avurdum çökük
yalnızlık tortusunda
anızlı başak
kalır mı korkusunda

kuruntum söze

kimler getireceksen
aklına başından koy
tamda yetireceksen
saklına başından koy

biçilen kaç ömürden

deli gönül susar mı dudağını özlerken
köşesine pusar mı çıkardığı düzlerken
yorgun argın dökülür yüreğinden acısı
gamı tasa basar mı yakarısı közlerken

sandığından çeyizin dürülü açılmamış

dağın başında
efkarlı ya da çıplak
ensende şaplak

pınar başında
karpuz çatlatan su

size zararı yok dursun yerinde
dostun pabucuna çivi çakmayın
akar kokarı yok damda serinde
başından belaya zora sokmayın

gözünüzle açın çevreyi görün

geceleri dolanan izi
düşmez gölgede
eşiğe dalan dur

niceleri yolunan taze
düşer dalında