Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gönlüm çoğalır
gözümde dışa çağlar
durmaz yoğalır
yüreğimi de dağlar

ne burada tat

bir yanımda sensin bir yanım sevda
gönlümde birikmiş söylenen gayda

savrulsak yerlere her birinde dur
kavrulsak çöllere önümüzde sur
çevrilsek dağlara birikmiş kusur

sensizliğe dilimi
dolayınca tümcede
silme gölgelerimi
kalsın iki hecede

yeni gün acısında

yüzüne coşar yürek
tözüne koşar gerek
gönlüm seninle kalır
gözünde yaşar erek

iremden bahçe sergi

gönül güzlere değmiş
yanmış közlere dönmüş
sevmeyi unutunca
canlıca sine inmiş

sözün kalbe sapladı

senle yaşamak
soruyormuşçasına
gölgemde misin
şahdamarımdan yakın

her seher yeli

gönül kapıldı sana
elim kasılıp durur
olsam sevdadan yana
sana asılıp durur

var yok önüne sersem

özge çiçeğinde canım dediğim
gönül kapım açtım girebilirsen
yüreğim sesinde özün serdiğim
gönül kapım açtım gerebilirsen

yolunu yoluma düğümlesin mi

kestane gözlerin yaşarmadan gel
gönül kapım sana her daim açık
sevgiden sözlerin taşırmadan gel
gönül kapım sana her daim açık

boynunda buruğu kaldır sevdiğim

düşlerden doğrulmuşum
gönül kuşu yaralı
boşuna sorulmuşum
gönül kuşu aralı

istedi kaçamadı