Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yoksunluğunda kısık
suskunluğumda öyle
tümcesiz özlem asık
tutkunluğumda böyle

tümden esen yelinden

özleminde dürüldüğü yokluğun telaşı mıdır
neredeymiş görüldüğü mamıştırmamış* beşiği
gurbet elde sürüldüğü zamansız talaşı mıdır
kamaştırmamış eşiği yanaştırmamış keşiği

nedeni çok uydurursa söylencesinde türlüce

ilmelisin sana çektiğimde
kuşun kanadına havaya dokunuşunda
bilmelisin gözlerine
esen fırtınanın birdenbire dinişini

silmelisin çığlığı yutan geceden

yöneldim sese
sustukça susa kaldı
kimsecik yok mu
yoksa düşe mi kaldı

bunaldım sise

kaleden
ırmakları çevirsen
alevlere
söner mi yanan yeri
tezden
sıçramadan

karanlığa çökünce
mengenededir yürek
yalnızlığa dökünce
düşlerinde engerek

karasevdaya tutsa

yitirmişti sevenini
dilinde diken sözleri
yüreğine sor nedenini
pıtrak olup batmasın

gülücüğü maviceydi

yok ettik dedim
emeğin kanadında
terlediğimiz
zamanın inadında
yoğrulunca kadında

unutulduysa
gölgesi kaybolduysa
tanıyan yoksa
izi düşmemiş yolda

durgun su gibi

yitirmediğin umut sarılmalıyız gitme
uzakta değil sana bir çağırımlığına
gönün günle kararı çifte sırımlığına
mutluluk delisiyim öteleyince itme

gözlerine aydınlık tinine erinç dola