Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

olmadık anda
düşüm çıka gelirdi
acım duyanda
yettiren bir gelindi

derlediğimdi

alaca gecesinde
yellerine kestirip
hecesi hecesinde
sözcükleri estirip

ağaçların duldasın

acımam sana
geçti o zaman öte
sor anlayana
dumanı nerde tüte

duyduğun seste

ne tükenecek
kalem kağıt ne ömür
ne yıkanacak
kirlenmiş duygularda

sözü donacak

alevlenirse
tutuşur temmuz sokak
sıcaksa evde
demin döküldü tonla

tuzu tortudur

gelincik alı
değince yüreğimde
yaslanan günü
incecik küreğimde

alevle gülü

aklım aynadan aylak
arıdan arından ağlak*
ayarındaydın ablak
aklın abesten alan

balında buldu börek

ali cengiz geldi
dükkâna
masaldakine
benzemiyordu

cin gibiydi yine

alıcı kuş uçup
korkusuzluğunda
barışı kucaklamadı
çığlığında canlar

alıcı kuş açıp

geleceği kendinde baharında sorunu
uyanamamıştın da kahirinde zorunu
giz
izde
gizemli
öykünüzde