Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dedikçe burnun dikine gidersin
gel bir kere olsun sözümü dinle
tuttuğun kırılır yere düşersin
gel bir kere olsun sözümü dinle

yanlışta ısrarda yanılırsınız

uyansın kokularında sevinç
uyansın uykularından sevi
gel ey sevgili özlemin dinsin
tutukluluğum gürlüğe sinsin
ozanlaşayım gönüller dolusu

ver ellerini
sür yüzüne elimi
gel gayrı yana

al ellerinden
dol yüzüne tomurcuk

gelin buraya
küfünü silin yüreğinizin
çıkınlarınızdan
çıkarın sevginizi

gelin buraya

sana gelince
sarıl soğuduğunca
üşürse kendi
çözülürse dilleri

zaman gelince

süremi daha beyaz dalında daha ayaz
düşüne kızılyaprak yeli serilir toprak
gelince göreceğin kıtlık derilir kurak
gelince göreceğin yeşil içindedir yaz

kaç pencerede sevgi yaşadığına kavga

kara haber taze bulaşır köye
işin bu nedenle derle toparsa
ağıttır dilinden dalaşır neye
bet benzi solası yerle yaparsa

kuşlarında bile hüznüne döşer

kısacık allı
tek ayağın üstünde
arıya ballı

kısa pantolon
kırmızıca tuluma

kuş kanadında
kısrak gibi özgürce
yüreğime dal

tatlı gülücük
düşürdü bak gölgeme

üşür kırca düşmüş
mora çalmış dağlar
aladeli laciverde bürünmüş
gökyüzünden uzak

sonradan güldü yüzü