Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gönül yarası yükü omzumda durur gibi
yeline savrulanda köksüz imgelerin tut
uzun yaşayan ömrü kelebeklerin unut
güne sığmaya canı taşır mı gülün dibi

umuduna muştulu sabaha çığlık gizli

mayasız acılar koydu kapıya
gecede telleri dillenirken gör
yağsızı gıcırdar doydu tepeye
hecede dilleri yellenirken gör

yüzünde düşeni bin parça olur

ne yaparsan hiç durma
yanar gördüğün doğru
ye kaparsan bir hurma
kanar gördüğün doğru

dalın dalından gevrek

anana kul olayım
sana okul bulayım
gören gözü utansın
biraz akıl dolayım

baktım gözün yaşına

ozan sözüm senet borcum ödenir
sevgisi dalında mor olsun da gör
sevdiğim olmasa dağlar gücenir
sevdası alında cor olsun da gör

sevgi yüce bir söz dağda ün olur

çakır ayaz gecede
dudağımda kalan iz
acıtsa da yüreğinizi
sevidesiniz

düşün bir kere

halkına neler verdin
kuru sözün bile yok
önüne neler serdin
yürür yüzün bile yok

emeğin kuru aşın

değirmen çarkı dönecek
taneler un olacak
istemlerle yoğrulacak
giz geçitlerinde gözlere sinecek

adamın elinde fırça

yanarsam yanayım mı
devireyim ayrılık
yüreğimde küller mi
savurayım ayrılık

kabuğu bağlamışsa

sonsuzluk katıklanıp
kör ışığa değmeli
bildiği yönle ölçüp
duyduğunu dermeli

yetersiz kalır tümce