Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

nisana akarken can
kar çiçeği soldurdu
insanı yakarken an
ayazında doldurdu

cemre toprağındaydı

esince yelinden sarılır gibi
esintisine sin nisan gelince
sesince elinden karılır gibi
esintisin esin nisan gelince

içinde yanarsa ateş gözleri

ırmağı kuru yatar
nice sevdayı özler
toprağın tozu atar
nice sevdayı gözler

dudağında çatlağı

neye dalmadan
uyudum da seç beni
meye saymadan
bir yudumda iç beni

10031010denizli

ne zaman öleceğe
bellime vuracağım
zamanla geleceğe
karşıma duracağım

gözüne deşinceye

gidecek yerin mi var
gecelerden kucaklar
mutluluğunda dolar
nice köşen bucaklar

daha serin yerinden

gün hırsız kedi gibi
atınca kendini denize
kalır üzerinde
gözlerinde unutulmazlığı

pişerken temmuzda

günüm özler gecem hüzün
elde ferman olmayandan
kaşlar kalkık gülse yüzün
derde derman olmayandan

yanal kuzu yoldan şaşkın

gece korkar mı
pencereye gelince
ayıp olmaz mı

sarı ışıklar
oynaşır karanlıkla

yalan dünyanın
yalancısında
yalansız bir gün
olamaz mı

anlatabilirsin