Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

uzuna uyumadan
altın dişin göstere
suyun kurumadan
ellerde bir testere

gülüşü bile başka

sapan taşına bakar
gider birden katılır
değdiği yerde yakar
bir yamadan atılır

ayrıklığından bellim

gönlün varsaydı erke
uyku vurulmadan gel
nasıl sevdaysa derke
suyu durulmadan gel

gün çekilirken naza

üç beş demeden
dertlenince akarsın
dost kesince selamı
beğenince yıkarsın

açınca bağrını

martılar dolaşıyor tepemde
özgürlüğünü arayan
bir simide tutsak edilmiş
vapurlar çevresinde çığlıkları

avuçları yanıyor

uzağa koy yolunu
ulaşamaz boyuna
omuza sar kolunu
bulaşamaz oyuna

geldin kaçınılmaza

uzakların yakın eyledi yolu
kimseciklerini göremediğim
gönüllerinle mi umuda dolu
türkülerini de deremediğim

dünyayı uladı sevgi kuşağı

nereye sığar
engin sevgilerin
doğada var olmadan
doğaçlama yaşar mı

dile dizebilir miyim

yıldızlar değse
gözüme tütersin yar
gökyüzüne dol
yağmur damlasına ar
yansılananı
dudağımda gülücük

kabardı bulut
serperdi tarlasına
dala taşar mut