Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ölçüsünü vere boyun uzatır
duyaydı apalak bebeğin gibi
dahası büyüttü oyun tozatır
uyaydı topalak göbeğin gibi

çarkına dönerdi yokuşta yolu

cerenin gözünde akan yaşına
kurbanı olduğu sevdiceğimse
zülüfsün özüne yakan kaşına
hayranı olduğu sevdiceğimse

ay yüzüne duru sularda aktı

baktı geceden beri dem veriyor sazları
kar yağmış gibi aktı garibimin saçına
gözünü yummalı mı densizliğin açına
güzelliğinde ninnin coşturuyor kızları

elinden ateş fıçın rast gele saçıyorsan

okuma yazmayı bilebilseydi
onu bunu geren almayacaktı
saçının karası yanağa değdi
yaşasa da eren kalmayacaktı

yiyecek ekmeği katığı da yok

acı çekilmiyorken
akar olacaksan gel
gece bakılmıyorken
bakar olacaksan gel

yaşın damladı aktı

okunandı alnında karmakarışık şeye
yazısına bakmadı önce piyalen sunar
sevilene sözcüğü yüreğe dokunandı
yunar göz yaşlarınla silinceye yarini

ayağında çarığın gevrediği buz soğuk

okudum açıldı yüz
dudağımda incecik
okudum saçıldı güz
odağımda gelincik

ki yoksundu güzünce

bekleyen düşte inat
kendine bilgi donat
sevdiğinle birlikte
sevda masalı onat

gece gözünde kilit

oğul gülemem gayrı
yaram var saranı yok
bilemedim ne hayrı
çıram var yaranı yok

oğul karardı gece

neredeydim bir bilseydin
süzdü akan gözlerdeyim
yer edeydim de silseydin
güzdü yakan közlerdeyim

çöllerde kalırsam yanıp