Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yalnızlığımı
köşede fısıltıya
kurban eyledim
boşuna mı yitirdim

düşlerimdeyken

yalnızlığımlayım
dört duvar içinde
sanala bakıp bakıp
duruyoruz umarsız

yalnızlığımı böleceğim

yalnızlığına kaldı
denizle martılara
üveyik hüzne aldı
çığlığın tartılara

sersemliğine diken

gömdüm seni mahzenime
yalnızlık nasılmış görün
dağlanır bir olurda yaram
yalnızlık nasılmış görün

sitemlerim az gelirse

gözlerinde göz izi
uyandırır denizi
yalnız sıla kokardı
soldurdular benizi

gülün armağanısın

çocukluğumda
hay huyun özgürlüğü
dil dolanırdı
tekdüzeliğe uzak

adın var mıydı

sorgulandı giz
anılarda yağmura
sözün yalazı
deli yeller harladı

sevi azaldı

isteyecek yüzüm yok
üstüne göbek atsan yeri
vermediğine üzül
sevincimdeyim şimdi

bahçede güller sayfada dizeler

gerenlikte toprağım
tuz yalatır yelinde
ıslanırsa yaprağım
toz yalatır selinde

ne hoş olur kokusu

git demek kolay
buraya dek sevdası
gidiyorsa kal
soluk alabilirsen

alışabilir