Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dolayı çiçeklenir
erguvana doyandım
yeryüzü gelin olur
erguvana boyandım

bizim köyde görünmez

gökte yüzen ak bulut
en sevdiğimdi benim
dağın başında kolut
en sevdiğimdi benim

oynadığım pırlangıç

güne geçmiyor
ne desem duyanım yok
geçecek değil
yüreğim sızılıyor

yuka görünür

gelme kal varsaydığın sevilerde
gözlerinden düşer irem ırmağı
akar kanımda gürelerek sana karşın duygularım
ana damarından doğrul

bilme dol gerçeğine biteviye

en olmaz baharın yaz
dokunduğun topraksa
okunduğun yapraksa
en olmaz kışların güz

dolsun doldu dolacak

egemen erkin
soluğunda gölgeydi
hıçkırdığına
arınana belgeydi

ne düş engini

ay karanlıkta
salkım saçaklı havuz
eğlenceye düş

karanlıkta dur
yüreğin ışırken hep

bir elinden filedir
diğerinden asası
kendinedir hiledir
ardı arda tasası

meşeden ütüp dalı

gece
içimden çıkıp
bir kıyıya koydu gitti
diz çökümü sevilerime
hüzün bulaşıyor
erkenden

ardıma düşüp de gezmeyi bilen
çaput pazarında hasta gidersin
kuyumu deşip de ezmeye gelen
kalbur gözerinde yasta gidersin

sözünde dursa da pazarlığı bil