Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaralı yorgun yürek
acıyla yunmuş gönül
yalan neyime gerek
sancıya yonmuş gönül

bulduğunsa yolundan

son baskıdan ölümü
biriktirdikçe çıkart
yalnızlığın gülü mü
bakıra çalan kokart

on para etmedikçe

yaramı saracaksan
sevda koru sönmeden
akşama varacaksan
har volkana dönmeden

yüreğinden taşırsa

yarım yanına göre
istemi çoğu zaman
bazen gerçeği töre
gölgelemesin aman

vara yarımda kala

yarim tutar sözümü
asma döktü üzümü
ölürsem sevdasından
göremezsin yüzümü

yarim yapraklar gibi

kalsan direncin gücü
yardım edecek misin
salsan erinç hörgücü
yardım edecek misin

ortandan kala kalsa

yarına bayram
hazırlığı yapayım
yare varayım
içten onu öpeyim

yarına bayram

akrep yelkovan
arasındayım şimdi
dolunca kovan
bal tasındayım imli

yine süzülür

yarın konuşmalıyım düşündüğü gibiyse
el yazımla sunduğum bir oluşun sonucu
şehir kamburundaki ala konan baharın
ucu kalabalıktan sağa sola çarparak

gecenin bitimine koyu bir yalnızlığın

uçurum yanı
güz yanığı aldanış
zemheri öper
yüreğine savurur

terletir sevda