Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ne oldu sana hasan
yağmur yağdı böyl'oldu
yok kulağını asan
yağmur yağdı böyl'oldu

saçını boyasıyla

günün ışığı
değdi tenine şimdi
bir kıvraklık var
yollar ıslak buğuda

günümdesin hep

kabardı bulut
serperdi tarlasına
dala taşar mut

şaşıyorum nedensiz
gündüzde yakıyorlar ışığı
gecede mumlanıyor kaşığı
taşıyorum ya densiz

yaşıyorum cumartesi

tadı mı kaldı ağzımın
oruçlu dervişe döndü
ağız kokum
sensiz yokum

arar oldum geceden beri

terde sevgi
tende küf
yağan yağmurla
çaya düş

gözde hüzün

yerde tezce erir gökte duramaz
yağdığa kelebek uçuşur sandım
dalındadır kuşla pekte uğramaz
yığdığa gül ibik kaçar pusandım

soğuyor poyrazı titretirken hep

yıldızlar değse
gözüme tütersin yar
gökyüzüne dol
yağmur damlasına ar
yansılananı
dudağımda gülücük

yağmurla düştü
kıyı köşe dağılıp
örümcek ağı
bulutlar yere indi

iç içe girmiş

bazen seyret
yalnızca seyret
ha gayret
görürsün

yaprak kımıldar