Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

arkada gelecek can yanığına
bencilliğindedir davranışların
yaşam sancısında gecesi yada
kıvranışların da yalnızlığında

tıkanır yolları kan dolaşmadı

isyan sancılarında
bastırılan eylülde
artıyor acılarım

terin tuzuna belenir
ten kokuşması yok

arsıza çatınca dünya kaç köşe
algısına rengi taştırtmışa bak
hırsıza katınca bünye kaç şişe
salgısına bengi aşırtmışa ak

deniz dalgasını köpüğüne sık

fesleğen çayını özledim
içine taze limon sıkın
birkaç kıymık tarçın
zerdeçalı zencefili
ibisküsü kuşburnunu
paçal edip bir kaşık koy

gel
ayrılığa kilitlenmişliğin üstüne
domuşup duran dudağına
as gülücüğün ışığını

gelişinle

herkes sevdiğini köşeye alır
gelir geçen anlar asıldıkça gün
yari bakıp gider bükülü kalır
yalnızlığa dalar asıldıkça gün

dostu bildiğime inandığımla

asılmış dala
sallanır durur zaman
basılmış kalmış
saklı kudurur zaman
elin yudurur zaman

kalem düşünce
tutulur kalır elim
yazılmaz günce

sustukça kuşku
içini kemirirken

akan şiir ırmağında kevser mi
yakan duygular selinde iksir mi

261208 denizli

Dağın taşın altından çıkamadı demeden
Sevdiğim gül goncasın âlası aşkım sensin
Mutluluğa doluysan yıkamadı gümeden
Yeşilinde yoncasın kalesi aşkım sensin

Paylaştığım ömürü yeteceğim diyorsan