Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yarım bir ağrı alan
sonrası güze kalan
umudu var dediğim
sırtıma güzel dolan

sevdası tuz taşında

boşta duracak
hali yok yalnızlığım
sor kuduracak
kaşınıyor ellerim

ıtır topladım

düşünceye yel değdi
aldı döktü denize
düşlerim bulutlardan
yağmurla indi düze

dağların yamacına

göz çukurunda
dalgasız kinim gibi
kim umurunda
ilgisiz benim gibi

hıçkırığınla

yaşamak mıdır ölüm
görmediniz mi gülüm
umut olan her yerde
kahırlanmaksa zulüm

koca denizdir dünya

umutsuz kalma sakın
tortusunda kederlen
acı zehire yakın
kendini üzme derlen

erik ağacında gün

ne biçim kadınsın
ha bu güne
ha yarına kaydırdın
buluşmamızı

sesini duymam

doyumsuz gece
menevişli gülüşü
çiği düşerken
ıslandıkça dudağım

yama tutmadı

erinçlenip gölgende
ellerimde olsaydi ellerin
ses rengim gözlerinde
baktıkça içim ezgilenir

defne dalı bakışlarında

sevinciyim hani canı gönülden
içi görülmeyen dağlar gibiyim
kalasıya destan kırmızı gülden
yeli dürülmeyen bağlar gibiyim

bulunursa sana dünyada eşin