Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

git dediğimde
aniden geliyorsun
tersliğin batsın

inat uğruna geçmez an
ışıkta beklerken altmış saniye
sıkmaz diyeni de sıkar
beş dört üç geç demişler gibi
kurtulmuşçasına kaçarız

yarın başka bir gün mü olacak

kanıyorsun
dinecek için sızısı
ayaklarında pranga kırılacak
yüreğinde buzlar eriyecek

üzüldüğünüzüm süzerken siz
bağışlayınız
düşlerken düşünürken
dar zamanımın kıyısı deniz

geçmişte kalan anı

her şey söylenmedi
konuş dibindekiler
duyana dek
inanabilirsen onlara

bildikleri oyunlar

sürmeli süremlere kaldık
yazın ortasında kıştayız
tenimiz üşüse de
yürekleri yakıştayız

ak güvercinler savrulur

inancın yücesinden
zamanısın değinin
avuncun ecesinden
emenisin eğinin

sincap dalı dalasın

ağırlığınca acır çıplaklığına ekle
acılığına koyar denizi özü gökle
böceğine cırcır alkımını ek kökle
cırcırlığına oyar maviliğine sayar
evrenine kolaçan-kılcalına yürürse
çevrene dağılırkanı kılcalına

kızıla dönmüş
gün batışında
gülün renginde
narlanmışça

düştün mü

kıyıda kuma
yazılandı gizlice
suyun sildiği