Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

eğer yalanım var sözüm tutmazsa
taşa çalın beni kovun bu düzden
kime zararım var çözüm katmazsa
taşa çalın beni sövün bu yüzden

üç kuruş tamahım bir şey umarsa

aşarken yüce dağları
zaman yüklü kağnılar
yanmakta ucu filizlerin
dumana dolmuş başaklara

sancılandı ağrılı yıllarda

yaşam bu
bazan birlikte
bazan ayrı
ödedik bedelini

binmeden

bahçalar coşmuş
görülmedik gürlüğün içinde
duyulmadık destan içinde
imgeler renk renk
daldan dala ahenk
yaprak hışırtıları içinde

söylenmedik sözün anlamı
geçerken erinçle mi olurdu
sevinin yanılmasında atılan
tüm adımlar boşuna mıydı ali

korkutulduk ecinnilerden

tadına yabancıdır
umarsızlığa mavi
çekirdeğin hıncıdır
kararsızlığa kavi

zambağın kokusunda

sevip yeniden
yıldızlara ulaşır
göğe bulaşır

erimiş ateş
bir yudumluk ateş mi

su yürümezse özüne
filiz verir mi dalına
us yürümezse tözüne
falez vurur mu alına

gözünde büyüsü var

suyu soymadan içti
ekmeği çiğnemeden
ağız dolusu yedi
birde türkü söyledi
yerden göğün inledi

neler çekti elinden
yakamam kuşları
sabahın seherinden
çıkamam yokuşları
ortaçağdan kalmış
düzünden uzak