Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

doğru dürüst dolansın
dereden gelir herif
üst tarafta yalansın
nereden gelir herif

arkadaşı dostu yok

hep yeşil gözle baktın
kara gözleri yeşilde yaktın
sarardın soldun
umudu saçından döktün

süremlerde gülüşün

hepten gülüşündeyim
sözlerinden dalgadır
dostun bölüşündeyim
gözlerinden cılgadır
sevdiğini bilmesi için ölmeli misin
daha uzun yılların varlığını unutup

her çırpan yüreğinde
kanatlan gökyüzüne
umut düş gereğinde
bakılmaz mı yüzüne

gülüşlerle umunca

dost dostu ağırlar has kabulledir
başının üstünde kele kondurur
uzaktan çağrılar tas makbulledir
tok karnına şerbet hele dondurur

kuru yavan acı soğan da yeter

gelip geçmeden öte
hele durma soluktan
yiyip içmeden köfte
hele sorma oluktan

gözünün suyu aktı

herkese yeterdi an
bize mi bulamadı
keseye tüterdi can
taze mi yalamadı

gıdağı tavuğu gurk

yüreğime söz geçmez
asi inatçı kaba
anaparası uçmaz
gelmezse ipe sapa

yakamoza takılır

hıçkırığında teni sol yanağına gamze
ayak sesinde kovar kaldırımı izlerden
midesindedir gazlar biberler kırığında
bizlerden usandırdı demir pıtrak acısı

gabardıcın gölgesi kendinden daha koyu

geceyi yaran sesi
ikiye bölen yalabık
acıyan yüreğimde

maviye dolar yer gök
göl deniz