Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

mayısın
kokuları bol
yanda yönde
duyulan

mayısın

mavi bir çukurdayım
ıslandım sırılsıklam
mavi geceleri düşüm
seni taşır maviliğinde

gözlerinde göğün mavisi

masal mıydı anlattın
gerçek miydi bileydi
kulağından çınlattın
bire bir mor dileydi

bir soluğunda soluk

at heybesinde şeker
geliyor teker meker
kurban olduğum yar
dünya malını çeker

ateş yanar alışmaz

yeri göğü tam takır
yosma gözleri çakır
çakır ela gözünden
yüreğim kuru bakır

dolanıp gel düzleri

yarımı da tam edin
sandığını nemledin
gelin attan inince
dizginine gemledin

gelin binince ata

sevgi çoğalan sevidir
tortularda iz
derinlerde kalan kül

kırlangıcı uçuran çığlık
yavrusuna taşır giz

korkuyor nedense
söylemem istenmiyor
yüreğim tutuşacak gibi
için içine sığmazken
kıvrılır köşede çocukluğum

öz varlığım kördüğümü
burgacında kazıyorken
söz yarlığım gördüğümü
top tacında yazıyorken

ensesindedir soluğu

kışkırtan bir esinti güne doğardı zaman
yıldızlar terk edişin dağlardan ötesinde
deniz uyur uyanık duyguların fışkırtan
ketesinde katığım ağca çökelek mordan

gece güne demesin liman yükte kurtula