Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yağmuru çöle doğru
göbeğinden kıvrımın
öbeğinden çevremin
bağnazlığında duru

gözüne burçaklı güz

dağlardır karı eritir
söze tanığı kardelen
dağlar efkarı farıtır
öze tanığı kardelen

hüzünde sarındığına

nice anı akınca
erik ağacı tanık
iki yanı sakınca
sevisi ucu yanık
gelir gelmez görürdüm belki
canımın canını görseydim

sevgi cebinde
gün ağarır yürüyüp
tarlasına var

eli değmedik
toprağına çürüyüp

eğer yalanım var sözüm tutmazsa
taşa çalın beni kovun bu düzden
kime zararım var çözüm katmazsa
taşa çalın beni sövün bu yüzden

üç kuruş tamahım bir şey umarsa

tampon koydu yaraya
al gelincik kanıyor
hüzün yağdı buraya
yüreklerde yanıyor

kolun dışında kalmasın

ne mi edeyim
değerini bilseydik
daha ne deyim

tadına yabancıdır
umarsızlığa mavi
çekirdeğin hıncıdır
kararsızlığa kavi

zambağın kokusunda

sevip yeniden
yıldızlara ulaşır
göğe bulaşır

erimiş ateş
bir yudumluk ateş mi

tehlikeli kuz
uyutmaz korkar gece
ay ışığına
sokulurdu sessizce

bir düş alazı