Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözün önünde
ilişen haz kanatlanıp
geçmez mi o an içinde yeli
ılıcacık bir kaynama

bir ayrılık

yalnız çektiği
sevi sancısında an
düşlere doğru
enginlere uzanan

lal duyguları

sevda tepesinde
boğazı ve halici
uzun uzun seyrettim
istanbula uymuş

piyer loti tepesinde

dışarıda dökülen hüzün
içerde son ışığı güzün
aydınlığında gözün

sarı akşam masa
aykları üzerne basa

tütün kokulu kuşun
kaçılmaz gagasından
sırçalı köşkün boşun
saçılmaz yakasından

şamdan elinde gezer

derin kuyularda
yüreğin parçalanır
suretin bakarken sana
ayağın titrer duvarında

çabuk insen de

tutuldu gözlerinden
yaşadığım bir ömür
unutuldum derinden
tozuna batık kömür

kaç ikindi geçti sor

acıpayam alcı köyünde
hüseyin şahan birinci sınıf öğretmeni
hüseyin şahan birinci sınıf öğretmen
arkadaşım

teftişe gelir sene sonuna doğru müffetiş

türlü insan görünce
sınar mı ömür boyu
alanlardan sürünce
elden açık şebboyu

kan çanağı gözlerin

hüzünlü müyüm
hüzün şehri içinde
kırılmış düşüm
göz yaşları döktüğüm

uçabilseydim