Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

Küçücük yüreğinde
Sevgin dalgalanıp
Yayılıyor maviliklere

Küçük bir tohumcuk
Toprakta çıtırdayan

inadın kurusun unutsan bari
sevgili ise yar yıkmadan gele
adını duru sun kınatsan beri
sevgili ise har tıkmadan gele

hazan bahçesine güllere derdi

bulut olanda
savrul göklerimde hep
sevgiye yağıl

serçe kanadın
çırpar gibi cama gel

seviyi hep düşünürdüm
yine düşünürüm
gerçek sevda gördüm mü
nedenini de bilmiyorum

sevdiğin uzakta olunca

bıraktığımız
ne ola ki dünyaya
iki sözcüğüm

biri sazlarım
diğeri şiirlerim

çakır ayazdı
peşime takılan yel
yine yoksun yar
yanılgı içindesin

gözüne değen

suda yüzerken
karpuzun kabuğuna
bakakaldım mı
upuzun çubuğuna

oda sezerken

içten gelen duygu atamamışsın
sessizlikten yırtıp çığlıklara kal
güvene duygunu katamamışsın
sessizlikten yırtıp çığlıklara sal

korkulu yollardan kalırım deme

körgözlü çiçek
ilkyazı solur mu
özlemi kokma hakkımı
kış aylarına saldım

dizelerde ömür devşirdim

yol taşana yandaş olur
sevdalanır deli gönlüm
yol geçene kardeş olur
sevdalanır deli gönlüm

hep işinde tutunurken