Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yola ulaşan
günle dağları aşan
ili dolaşan
umarım bulur yari

düşteki hali

martı kıskanır
kanatlanan yüreği
sevda görünce

umarsızlığına mı demleri vurur
sonraki bölümün ömründen acı
saçlarından yeller deli savurur
canlar ki gülümün zordan ilacı

kopardığın hortum sessizliğinde

umuda serilmiş duygularına
karanlık ardına haykırışınla
benliğinde dalıp kaygılarına
yalnızlığın örten dal kırışınla

bölünmedi ana yaşadığı yer

unutulanları koydu
aklının bir köşesine
üşümesine mi doydu
dayanılmaz neşesine

ikliminde ayazında

uyuduğun yeter uyan artık
dinle içimden geçenleri
sarmala beni
kemiklerim kıtlasın

gecelerin ayazında

sabaha söz düşmeden
kaç şehir dolandın
kaç yaralı yürek doladın
içini eskiten her söylemde

yatağa girmeden

ak kanadında
avucundan pırlayan
evden fırlayan

kalabalıkta
sessizliğin içinde
saklarım seni
dokunurum uykuna

iki uzun yol

seni çoğalttım düşümde
oldukça kocaman
korktu gözüm
yüreğimde is

ömrümdeki kis