Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yittik çocukça
koştuğum bayırlarda
solucan kurur
toprak doğramayınca

üveyik hırçın

sevdaya susar gönül
yaralandığın zaman
zehrini kusar önül
aralandığın zaman

diline dökme sözü

çıra gibi bir günde
deniz dalgası mavi
bulutlarla düğünde
sırtı penyesiz kavi

kış etkisinde değil

tomurcuklanır
ölüm avuçlarından
buhur yanmadan

bir
ya
nı
tu
zu
ku

buz gibi ayazda
sokulmuş birbirine
temmuz güneşinde
koyun sokuluşunda

düşmeden cemre

yellenince gece de
sardı bulutları
en uzağındaki
dökmeğe başladı
gözyaşlarını yanağına
yakınları da öyle

yaşamadan adın silindi çoktan
yakın gözlüğüne bakma ozanım
varsıllığından da bilindi yoktan
sakın sözlüğüne takma ozanım

derdine delirir mecnun gezerken

sabahın ilk esintisine
ılıdı yüreğimiz
uğramadan kesintisine
bahara ulanır erken

saçağında sarkıntılı buzlar

sadibal katılsana
bir adım atılsana
birlikte çatılsana
şairlere ulaş sen

sevilerde bitimsiz