Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

senin bakışında zift
titrer erirdi kadın
dudağımda kısar çift
sözü verirdi tadın

akşam üstü dinginlik

kırlangıçların kanadında uyumak vardı şimdi
güne başlarken sabah
katlamalı çığlıklar duyulurdu kırlarda
özler olduk

tanıdık bir bağlama sesi

yalan yere nedeni
onlara gül getirdim
bilinince edeni
bunlara çöl getirdim

deli suya bakınca

unutmadı zamanı
öğlesinde çamanı
sabahında uyanır
unutursan amanı

korkuları yoklayıp

nasıl yaşadık gerçek
nasıl döşedik yalan
andığında o mercek
hep boşladık oyalan
geceleri hep sakındım dizelerimi
sil istersen yeniden dizeyim

üşümeliyim şimdi
sonra sarılmalıyım
düşünmeliyim imdi
gidip varılmalıyım

sana sevda gerek

yarınına bakınca
kimine sarıyorum
yardımına akınca
kimine yarıyorum

malı mülkü alasın

esti yine yelin deli gönlümde
kimi umarsıza ağla duyarsa
düşünle hayalin açar gülüme
kimi umarsıza dağla uyarsa

özlemin acısı yürekten yanar

dağı taşı da tanır
eteğinde dolar ses
duymasa da utanır
peteğinde yalar es

fısıldayan anıdan

kimsecik yunmuş
arınmış değil zaten
bırakmalı mı
gamda kasavetini

sahi yalanı