Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

öldüre kendini yar
kaç gecesi bahtiyar
dediğin gibi olsam
yeter gezdiğin diyar

gecenin koynunda kaç mum yanmaz

adam olmadığa sor
uyruk dediğiniz ne
aklını kullanma zor
kuyruk dediğiniz ne

verince boncuğuna

ezik büzükçe
sözcükleri gördükçe
dayanamıyor
söze yürek verdikçe

buruşturulmuş

ya üç adım ırak ol
değilse gurbettesin
ya üç adım beri gel
değilse gurbettesin

ya ışıt karanlığı

arabanın tekerinden
çomağı sokan değilim
çocuğuma şekerinden
kaymağı takan değilim

gıdıkladık yalan demem

sessizliğe tutsaktı
iğdiş edilmiş şehir
anlamsız acılarda
zehir zemberek nehir

yel ıslanmış baharda

ve
ölür
gelesi
vurulası
beklediğime
değecek mi bilmem

ilkin ilkesiz sevişlerin ardına
uykusuzluğa tutsak edilmişin
elinden tutabilseydin ah edip
anlatmakla bitecek gibi değil
dediğinden beri susarım

dedi ayrılık
yakıştı mı sorunca
geçti sayrılık
kakıştı mı karınca

sevgi nerede

sıyırdığım geçmişi
söylediğim boşuna
kayırdığım içmişi
bir çırpıda koşuna

saçlarında yıkandı