Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ikisi deli
eli elde gideli
köye küseli
yarası yüreğinde

yarım ağızla

tüm derdi geceye sarınca
vurdumduymazlığa kalır
gözün görmez olursa
yalnızlığa ve sessizliğe

gün doğuncaya cırlangıç

iki taş ara
yarışırken otlarla
tutunamadı
kayıp oldu içinde

soldu nefesim

çiğ süt emer insana
oyun içinden oyun
barıştan anlasana
boğazlanırca koyun

film gibiydi seyrine

ılık bir zemheride
denizlideyim yine
çalışan yar beride
coşar mı sevdiğine

tarçın kabuğu kaşa

kuş
serçe
sıradan
uçar gider
kanat vuruşa
elden avuçtan sığ

içimde ağrılar var
değişik bir renk misin
ellerimde dağ yanar
yangınlara denk misin

yelde dağılmış saçın

bakma öyle içim acıyor
süt dökmüş kedi miiyim
yırtacak mısın
ilkyaz gelirken

bakma öyle içim sancıyor

ağırlığınca acır çıplaklığına ekle
acılığına koyar denizi özü gökle
böceğine cırcır alkımını ek kökle
cırcırlığına oyar maviliğine sayar
evrenine kolaçan-kılcalına yürürse
çevrene dağılırkanı kılcalına

pınarından çağlar köpüklü sular
yazdığınla kalır kalemsiz defter
yüreğinden dağlar artar pusular
çizdiğinle kalır kalemsiz defter

uçtuğunu gördü yürüdüğü yok