Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

nasıl yaşadık gerçek
nasıl döşedik yalan
andığında o mercek
hep boşladık oyalan
geceleri hep sakındım dizelerimi
sil istersen yeniden dizeyim

üşümeliyim şimdi
sonra sarılmalıyım
düşünmeliyim imdi
gidip varılmalıyım

sana sevda gerek

yarınına bakınca
kimine sarıyorum
yardımına akınca
kimine yarıyorum

malı mülkü alasın

esti yine yelin deli gönlümde
kimi umarsıza ağla duyarsa
düşünle hayalin açar gülüme
kimi umarsıza dağla uyarsa

özlemin acısı yürekten yanar

dağı taşı da tanır
eteğinde dolar ses
duymasa da utanır
peteğinde yalar es

fısıldayan anıdan

kimsecik yunmuş
arınmış değil zaten
bırakmalı mı
gamda kasavetini

sahi yalanı

………adem efillioğlu’na

kime kimse yok
adını unutmalı
umudu olsun

ulu sevgi çınarı
yüreklenmiş köklüce
seviye has kenarı
çöreklenmiş köklüce

göz yaşında ıslanmış

başladığımdan say gelişinedir
taşladığımdan bay delişinedir
boşladığımdan vay bilişinedir
çerçeven içinden resim

kanadım değince sevda dalına

kocamış bellidir barışla akça
özün sunumuna sevdalı mıdır
saçınla bayrağı dalgalanınca
sazın konumuna edalı mıdır

altmışa dayanır uzattığın yıl