Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yayan yapıldak koyun ardında
çocuksu düşlerim elimde kaval
durmaz gelir yine giderim
sirkenlikte koyun güderim

ayaklarım çıplak terli yerler

aya döndüm
yüzümü döndüm
ışığınla yudum yundum
imgelerimle ıslandım

hazan duyurdu kendini

ıslığında süt liman
her şeyi yolundadır
arsız yele bakmaz
çam kokulu koruda

sus iki söz etmeden

kepeneğin delende
çiseleyen yağmuru
gül ibiğim gelende
deşeleyen çamuru

mercanköşküne akın

saraylar senin olsun
kepenek bana yeter
ipekler yenin olsun
kepenek bana yeter

çadıra gelin oldun

kimse bilmedi
ne yana estiğimi
tepe doruğu
ellerinde çözülen

kimse bilmedi

sensiz sabahladığım
kim bilir hangi gece
yoktun eyvahladığım
kim bilir hangi gece

kuruyan dudaklarım

dileğindekine çevresindeydin
deli kim bilirim akıllıdan geç
bileğindekine evresindeydin
keli kim bilirim akıllıdan geç

doğruya gidenle denilir miydi

garipçe kuşun gönlü
benim eşim çok yönlü
ekmek gaga ucumdan
doldum parkalı önlü

karanlığın içinden

sevgi çoğalan sevidir
tortularda iz
derinlerde kalan kül

kırlangıcı uçuran çığlık
yavrusuna taşır giz