Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

derinde güçlü
kökleri hücrelerde
yüreğinde öz
sevgi ile oluşur

sürgün gür yeşil

ne istiyorsun benden
ne verdin ne alacaksın
sıyır istediğini tenden
ve git bensiz olacaksın

08:07 23.08.2009denizli

soysuza ne demeli
yüreğinde pası var
huysuza netameli
ereğin paspası var

dumanı tütmeyince

hep ardına koşarak
yılda versen çatamaz
kör derdine coşarak
yolda versen katamaz

gam kasavet içinde

neler yapılmış söyle
görür göre kaybolma
güllerle yağsa şöyle
yürür yürümez olma

dağda olsa yıkılır

ne ana sığar
ne okumaya doyar
seni özledim
duvar beri geliyor

sen yoksun hani

nedendir kör dövüşün
neme gerek demezden
yedendir kor sövüşün
neme gerek yemezden

nasırdan kaplı yürek

oda camında ıslak
çıplak ağacın dalı
gözüne sulu cızlak
kara kovanın balı

kapı arada sokul

ne güne kaldı ne ünle
öldüğüne gamı yemem
yarına saldı ne dünle
başka şeyleri diyemem

merdin bozulur klavye

bir güzele meyil verdim
ne haldeyim görse beni
kızıl gonca gülü derdim
ne haldeyim görse beni

seven sevince gülüyor