Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dinmeyince gözün yaşta
sararıp soldun mu acep
sinmeyince özün kaşta
kararıp doldun mu acep

dağların sağrısındayım

şafaktan indi
karanlıkta kalsın ün
ne olur bugün

biberde değil
bir çift sözde etkisi
dağılmaz sisi

yapayalnızım
karanlıkta bir başa
umarsızım da
soğuk duvarda taşa

geceye taşır

acılarımı süzerken
tinim koşturuyor doludizgin
deli bir yelin savruluşundayım
talazın ortasında umarsız

acılarımda sızarken

zemheri ayazında
kaybolmuş gölgenin
önünde koşaradım kaçan
damla damla sevgi topluyor
acılarını dağlıyordu

acıları yazarsan
elbet roman olursun
var olanı bozarsan
dağa duman olursun

seninle anın zoru

süremler birbirinden farklı da olsa
her birinin gizemli güzelliği vardı
hep olacak
süremler bizimle var olacak
boşaltmayalım yolları
açılsın sevgi yolları

gece boyanmış
güneşte uyananlar
gözünden yanar

kokusundaydı
baş koyduğu yastığın

acımık tadındayım çiçek ekme saksıya
acısının renginde kalmasın hiç askıya
acı mıh adındayım bakanı olmayınca
bacısının denginde bahçesinden eskiye

gözüm aktı ardına parkında bahçesinde