Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ölünmeden öncesine
aklından yitirmemeli
var olanın güncesine
saklından bitirmemeli

karıncayı incitmezdin

unutulurda bir gün
gider yaban el olur
öldürür eser kalmaz
gider yaman hal olur

bakış değişir gözde

sözcükten arar kişilik
buhar olur uçar gider
özcükten yarar dişilik
bahar olur açar gider

sakınır gitsen canında

bir
iki
üç derken
dörde ramak
beşe daha çok
altıya mı kaldık

onca söz içinden değerin arar
döktüğü rengine bürüne alkım
anca iz geçinden yalnızı tarar
yeşilin tonunda görüne salkım

elin çektiğinden beri kaybettin

güne doğar doğmazı
mor baharınla dokun
damlasında yağmazı
mor baharınla sokun

duru sevda özledim

eylüle daldım güzün
hüznüne miydi henüz
dalın ucundan sözün
başlayan yeni günüz

bin kez baksa gözüne

mor süseni nazına
bekle yalnızlığında
sargınca tınazına
kelebekle yığında

kokusuna bayıldı

mutluluk
burnumuzun dibinde
kokusunu alabilirsen
sevgisi yanı başında
ışıtan çoban yıldızıyla
tan yırtarken perdesini

gülüşünde incelik
avucumun terinde
yüreğimde nicelik
gecenin dip yerinde

uykularda sarsıntı