Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

pişman olduysan
sararıp ta solduysan
tümce dolduysan
yanıyorsan içinden

geç kaldım sayma

gözlerine uzansam
aralar aralansa aramızdan
yüreğinin sıcacıklığını duysam
tininle sarsan beni
vazgeçer miyim hiç

sözcükler ustu
giy yırtık pabucunu
umuda sustu
görüntüle ucunu

düne ağlama

düşlediğin an
çizdiğin maviliğe
yüreğinle de
dokunuşlarınla hep

sevgiyle okur

yalnızlığından bıktım
varlığın yeter bana
sırılsıklam ıslaktım
varlığın yeter bana

çığlıklarımda martı

yangınında sıçradın
yürekten sere serpe
angın onda miradın
ayağındadır derpe

avuç içinden sözün

sarındığım gece
çoğalır bin bir geceye
üç günlük ayrılık uzar mı bu denli
hay gönlüne deli

kelebekler uçuşmuş buralarda

sırtıma ateşten gömlek
gurbet yolu elde gider
hüznüne dolusu çömlek
gürlek dolu yelde gider

nameleşir cura sazım

sorgulandı giz
anılarda yağmura
sözün yalazı
deli yeller harladı

sevi azaldı

gömdüm seni mahzenime
yalnızlık nasılmış görün
dağlanır bir olurda yaram
yalnızlık nasılmış görün

sitemlerim az gelirse