Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geçmişten duyduğun nedamet
geriye dönüşsüz
üstüne örtülmüş şalda gizi
sağlama alıncaya bekledi

geçmişe yüklediğin yük

kozalak döker
geldi bahar erkenden
yağmurlar söker
toprak deşip kabartan

türküler çıkar

geldin gidiyorsun eyvah demedin
hazırda mı durdun sona bakınca
yarısında sordun lokma yemedin
ağzından mı burdun ona çakınca

savsaklaşmadan git yoluna bekler

anda boşa dem vurup
geleceğe depreşti
zamanı boşa kurup
geleceğe direşti

düşte yokluk sancısı

gelişin gidişinden güzeldi
umutsuz anımda çıkıp geldin
umarım oldun yeter bana

ellerim buz gibiydi
yüreğim ritimsiz

su damlar gibi
yalnızlıklar içimde
sınırsız büyür

yel yontusu gölgede
efiltilenen gede

kapılar kapatmadan
gel dediğin yürekten
doğruyu sapıtmadan
gel dediğin yürekten

sevgi doluydun hani

gel demeliydim sana çok öncesinden
korkuyu yendiğim günden beri
adımlarımda zorlandığım an
tutulur yeniden yaşarım sanki

bil demeliydim içimden geçenleri

git desen döner gelir
gel desen canın sıkar
yan desen söner bilir
gel desen canın çıkar

bardaktan boşanırca

geleydin
uzamayacaktı yalnızlığım
uyanmaktan korkmayacaktım
ayrılık zor olmazdı belki

geleydin