Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yarın konuşmalıyım düşündüğü gibiyse
el yazımla sunduğum bir oluşun sonucu
şehir kamburundaki ala konan baharın
ucu kalabalıktan sağa sola çarparak

gecenin bitimine koyu bir yalnızlığın

akrep yelkovan
arasındayım şimdi
dolunca kovan
bal tasındayım imli

yine süzülür

deli gönlümdesin arar dururum
yarpuza benzedin kal karagözüm
dolu günümdesin durur kururum
yarpuza benzedin al karagözüm

ottan çöpten emim derdime umar

uçurum yanı
güz yanığı aldanış
zemheri öper
yüreğine savurur

terletir sevda

elma değil mi
ademi ireminden
uzakta tutan

saklı bahçeyi
yasaklıya dönelden

yaşadığımız mı var
yangınımız da dünden
taşıdığımıza sar
vazgeçmeyiz ödünden

11 yüzyıl öncesinden günümüze

yaşadığı sonsuzluğa
çarpan kaçıncı fırtına
yosunu uykusuzluğa
yara açınca sırtına

çakıl taştır atılınca

varlığına güvenmesin
karalaşıp bağlasın mı
vara yoğa övünmesin
yaralaşıp dağlasın mı

haberinde kalacaksın

apapaktı kuş
sevip savurduğumuz
uçtuğu yokuş
yürek kavurduğumuz

birkaç günlük an

üzüldü
küçük kut kaçtı
çiçek çıt saçtı
büzüldü
üstüne açtı
çocuk tıkaçtı