Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Gündeme ekerler defalarca
yalan tohumlarını
uyuturlar zavallı halkı...

Esas refahtan kilometrelerce uzakta
ağızlarına bal çalındığını sanan halk

Uzun yollar yanlış yönde gidildi
dağlar, tepeler, engebeler
boşuna, zorlana zorlana geçildi.
Arkada tonlarca
tonlarca kirden tepe birikti.
hava da sırf bundan kirlendi;

O hala bu kaos şehrin semtlerinden tekinin
karanlık sokak köşelerinden birinde,
dairemi
bu yıl kimlere kiraya versem,
eski-püskü olmasına rağmen
ne kadar fiyat çaksam,

Nefes alarak hayatta kalmanın
yalnızca bu sahnede geçerli olduğunu biliyordum.
ve bunun tersine
milyonlarca “nefessiz alem” olduğunu da...

O akşam gözlerimi bunu düşünerek kapattım.

Yalnızlık bir kere çaldımı kapını
boyun eğeceksin şüphe etmeden.
Düşünmeyeceksin
kapılsam mı, kapılmasam mı diye...

Varsa ihtimalin aklında

Kızgın maşalar düştü
bu topraklara.
Biliyor herkes
açıkça düşürüldü zaten.

Ama

Bütün gün trendler
ve iş maskesi altında
özel biçilmiş duruşlarla atıp-tutan,
sadece gündem tabanında konuşan

karıdan-kızdan

Yine akşam oluyor
havayı, o gizemli karanlık sarıyor.
yaklaşıyorsun
nefesini hissediyorum
ve o inanılmaz enerjin yaklaşıyor
sanki ensemde...

Kollarımı, gövdemi yalayıp geçen sabah rüzgarı ne güzel...
Ağaç gölgelerinde oturup sabahın
düzensiz, bazen düzenli dalgalanan yapraklara baka baka
bir bardak çay içmek ne güzel...

Sonradan cayır-cayır kavuracak İstanbul havası

Ritme tutunun biraz! ! !
Bırakmayın, yakalayın ensesinden umudu!
Üzerine çıkın zıplayın!
Ben senden üstteyim
sana sahibim,
sana emirleri ben veririm