Nitelikli bir yıkım tasarlayabilirdim, ince ince ve zamana yayılmış.. her gününden bir parça eksilten, usul usul bir kayboluş gibi.. Ama içimde bir ses var, aynı bedende iki rolü kaldırmıyor .. ne cellât ol diyor bana, ne de kurban. Ve içimdeki yargıç verdi hükmünü : ‘’ aynı kişiye hem suç hem ceza yazılmaz.” Bazen vazgeçmek, insanın kendine açtığı davayı düşürmesidir :)
Nitelikli bir yıkım tasarlayabilirdim, ince ince ve zamana yayılmış..
her gününden bir parça eksilten, usul usul bir kayboluş gibi..
Ama içimde bir ses var, aynı bedende iki rolü kaldırmıyor ..
ne cellât ol diyor bana, ne de kurban.
Ve içimdeki yargıç verdi hükmünü : ‘’ aynı kişiye hem suç hem ceza yazılmaz.”
Bazen vazgeçmek, insanın kendine açtığı davayı düşürmesidir :)
insan kendisini çözmeye çalışırken aslında adım adım yaşadığı hayatı keşfeder.
belki de esas mesele, hiçbir zaman tamamen çözememekti..
çay gibidir insanoğlu.
ateşe düşmeden demini alamıyor.