Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Çanakkale’nin nefesi...

Denizin iki kıtayı birleştirdiği yerde başlar.
Rüzgâr, Gelibolu sırtlarında
bir zamanlar susmuş ama unutulmamış cümleleri taşır.

Her taş, bir tanıktır burada.
Her dalga, bir hatırayı kıyıya bırakır.
Toprak, sadece bedenleri değil,
birlikte kalabilmenin izlerini saklar.

Çanakkale’nin nefesi,
savaşın değil, dayanışmanın şiiridir.
Bir milletin sessizce birbirine yaslandığı
ve zamanın bile eğildiği bir direniştir.

“İnsanları birleştiren duygular, ayıran ise fikirlerdir.”
— Johann Wolfgang von Goethe

“Zamanın izleri, saatlerde değil; susulan cümlelerin arasında saklıdır.”
— DemlenmişŞİİRLER

“Bazı yollar, varmak için değil; kaybolmayı göze almak için vardır.”
— DemlenmişŞİİRLER

“Herkes insanlığın kötüye gittiğini kabul eder de,
hiç kimse kendisinin kötüye gittiğini kabul etmez.”

— Lev Tolstoy

“Hayat, cevabı olmayan sorularla değil; cevabı duymak istemediğin anlarla eğitir.”
— @demlenmisSiirler

“Geçmiş, aynaya değil, içimize bakar. Zamanın izi, en çok sessizlikte yankılanır.”

@demlenmisSiirler

??? “Arada bir aynaya bakmalı insan. Güzel miyim diye değil, insan mıyım diye.”
— Tuncel Kurtiz

**Sevinç Koleksiyonları**

bir çay bardağının buğusunda
göz göze gelen iki tebessüm
bir otobüs camında yansıyan
gökyüzüyle barışmış bir yüz

birlikte susulan dakikalar,
birlikte gülünen saçmalıklar
ve unutulmuş bir şarkının
bir anda hatırlanması

bunlar, kalbin gizli raflarında
biriktirdiğimiz sevinç koleksiyonlarıdır

Ayvalık’ın nefesi,
zeytin dallarının gölgesinde başlar
rüzgâr, eski taş evlerin duvarlarına
birlikte yaşanmış zamanları işler.

Deniz, sabahları tuzla değil,
umutla yıkanır burada.
Her dalga, bir dostluğu taşır
ve her sokak,
birlikte kurulan sofraların yankısıdır.

Ayvalık’ın nefesi,
birlikte kalabilmenin şiiridir.