Kültür Sanat Edebiyat Şiir

bir kalbin Allah’la fısıldaşmasıdır.
Ne dil kalır geride,
ne de dert.
Sadece aşk…
Sadece teslimiyet…
Ve derin bir sükût.

Kalp der ki;
,, Ben O’ndan geldim, O’na dönerim."

,, Bişnev…”
yani,
,, Dinle ki duyasın, duy ki bulasın, bul ki olasın.”

ve öyle işte...

Huri Çalışkan’ın Kaleminden: Zarafetin ve Derinliğin Buluştuğu Bir Yolculuk

Edebiyatın nabzını, doğanın sessiz müziğiyle birleştiriyorum; bu kitapta ruhun en ince titreşimlerini gözler önüne seriyorum. Her mısrada geçmişin gölgelerini, her dizede umut ışığını taşıyorum ve sizi yalnızca okumaya değil, bizzat yaşamın derinliklerine dalmaya davet ediyorum.

“Avluda Yürüyen Gölgeler”de tanıdığımız Sıla’nın içsel yolculuğu, bu seçkide farklı imgelerle yeniden doğuyor; ağaç kovuklarında saklı anılar, mahzende dinlenen duygular ve limanlarda savrulan umutlar edebi bir şölene dönüşüyor.

Kalemimin yumuşaklığıyla en keskin duyguları bile nazikçe işlerken; şairane zekâmla metni bir şiir kâğıdına dönüştürüyorum. Bu seçkide, hem duygularınıza hem de düşüncelerinize dokunan parmak izleri arayın…

—
Huri Çalışkan
Yazar | Şair
Avluda Yürüyen Gölgeler’in yazarı

“Bazı kelimeler vardır, sahibine gider...
Bu kitap, yüreğinizin bir köşesinde kendine yer bulsun,
her satırında bir hatıra, her cümlede bir nefes saklı kalsın.”

Sevgi ve ilhamla,
Huri Çalışkan

Biliyordum, dünyayı sadece ziyaret eden ruhtan ibaretti.
Âmâ “Ruhunu bedenine öyle güzel giymişti ki, adeta tutuldum,”
diyordu Sıla, Erdem’i satırlara işlerken.

Avluda Yürüyen Gölgeler
Romanı, Huri Çalışkan’ın kaleminden.

Kalbimden, sana

İçimde sürekli mesaisi olan inşaat işçileri barındıran biriyim.

Oysa bilirim ki mimarlarım, mühendislerim şahane yapılar kurabilecek kapasitededirler.

Emek verilmiş betonlar kurumasın diye gözyaşlarıyla sulanmıştır; binanın, korunağı olan, çatıya tam sıra geldiğinde, göğüs kafeslerinin içinde kalbi olmayanlar tarafından yeniden yıkılmıştır.

,, Avluda Yürüyen Gölgeler, Roman ''

Beni herkes görebilir… Ancak sadece biri tanıyacak.

Çünkü tanımak,
ilahi bir tanıklığın,
zamansız bir buluşmanın iç sesidir.

– k.i. (kalbimin içinden)

?si=vpnTQaL8MbuDxhSY

ruh keman çalışıyorsa dudaklar kalbi öptüğündendir.

kelimelerin uykusu kaçtığında

öyle hislere bulaşırsın ki,
Ne bir dile, ne de bir yüreğe sığar.
Sadece taşınır, sessizce,
elekten geçer gibi usulca,
bir gülümsemenin kıyısında…

Huri Çalışkan

Bazı hisler vardır…
Ne anlatılır birine, ne de geçer içinden.
Sadece taşınır sessizce,
bir gülümsemenin kıyısında… Huri Çalışkan

Kalbimde bir yer var,
soğuk bir sandalye gibi — hep sana ayrılmış.
Ama…
ama sen yoksun.

“Ve işte o an, içimde bir sandalye daha kırılıyor.”

( protezli sandalye, şiirinden...''