"Delirmemek için yazanlar delirdiğinde de yazmaya devam edecek.Ne içten bir deliliğin bilgeliğidir bu.Kendimizle tanışma hâli.! "
NiLüFeR AkSu
.
..
...
Durdum öylece durdum mavi bir gölün dinginliği içinde bilmenin ve anlamanın yetmediği çok ötelerden sesleniyorum… ~ Suyun toprağın havanın bereketli yeşilini,mavisini yağmurlarda ıslanmayı aşkın kokusunu sevginin rengini /ö z l e d i m/ ~ Sıcacık gülüşüne sarılıp gamzende uyumayı yoldaşlığını,seninle hemhâl olmayı /ö z l e d i m/ ~ Kıyısında dinlendiğim gönlünün sesini… o uzakları yakın eden oyun arkadaşımı /ö z l e d i m/ ~ Yokluğun,doluluğum özlemim yoksunluğundan gayri nedir ki ? /b’a ş k a / ~ * Seni bunca özlemesem / Bunca sevemezdim ki.
Herkes bir suçlu bulmuş ona sövüyor. Ben bu geldiğimiz yerin neresindeyim ? Ne yaptım ? Ne yapıyorum ? Ne yapayacağım diyen bir kişi bile yok .! Hepimiz suçluyuz. Hepimiz istisnasız .!
yüreğin sesinde yankılanan dinleyen dindiren dinlendiren /rast makamı/ muştusu ~ soluklar da mavi bir sükût gördüğü sîret kendinden izler taşıyan okunan, gözlerin içinde mucizenin vuku bulmuş hâli ~ ruhun letafeti coşkun gönlün muhabbetiyle hemhâl sessiz,sözsüz son mısra’m zarafeti her dem aşk’la ~ bakışlar ‘izdüşümüdür, ruhun.!
Anımsamak iyidir… . Saf iyiye inanmam.Saf kötüye inanmam.Yalnızca kendisinden oluşan hiçbir hayata inanmam.Kendisiyle başlayıp kendisiyle biten ne bir akıl vardır ne bir duygu.Hayatın en temel diyalektiğidir bu.Tabii ki şiirin de,müziğin de,aşkın da,ölümün de.Bizim acımız da,sevincimiz de toplumun büyük kalabalığı ve yalnızlığı içinde var olur.Sözümüz de öyle olacaktır.Okuduğumuz hece de,yazdığımız harf de yaşadığımız dünyanın ruhundan alır varlığını. .
Dünya öyle büyük öyle güzel öyle sonsuz ki deniz kıyıları her gece hepimiz yan yana uzanıp yaldızlı kumlara yıldızlı suların türküsünü dinleyebiliriz… ~ Yaşamak ne güzel şey anlayarak bir usta kitap gibi bir sevda şarkısı gibi duyup bir çocuk gibi şaşarak y a ş a m a k … ~ Yaşamak birer birer ve hep beraber ipekli bir kumaş dokur gibi hep bir ağızdan sevinçli bir destan okur gibi y a ş a m a k … ~ Yaşamak ne acaip bir iştir ki bugün “Bu inanılmayacak kadar güzel” bu anlatılamayacak kadar sevinçli şey : böyle zor bu kadar dar böyle kanlı bu denli kepaze… . ~Nazım Hikmet Ran
Durdum öylece durdum
mavi bir gölün dinginliği içinde
bilmenin ve anlamanın yetmediği
çok ötelerden sesleniyorum…
~
Suyun
toprağın
havanın
bereketli yeşilini,mavisini
yağmurlarda ıslanmayı
aşkın kokusunu
sevginin rengini
/ö z l e d i m/
~
Sıcacık gülüşüne sarılıp
gamzende uyumayı
yoldaşlığını,seninle hemhâl olmayı
/ö z l e d i m/
~
Kıyısında dinlendiğim
gönlünün sesini…
o uzakları yakın eden
oyun arkadaşımı
/ö z l e d i m/
~
Yokluğun,doluluğum
özlemim yoksunluğundan gayri nedir ki ?
/b’a ş k a /
~
* Seni bunca özlemesem / Bunca sevemezdim ki.
~nilüfer aksu / YokluğunlaSevişenBirŞehirBıraktınArdında
.
*ÜmitYaşarOğuzcan
“Ne güzel değil mi gündüz ?
Toz pembe ufuktaki kırlangıç
Renksiz semalar tatmin edemez bizi
Ah,hıfzetmek ne güç düşüncelerle denizi.”
~Metin Eloğlu
.
Kalben teşekkürlerimle,Sevgili Huri
Benden de sevgiler,kalbinin güzelliğine..
Ne siyahın içindeki beyazı,ne de beyazın içindeki siyahı göremeyecek kadar kördü insanlar.Körlükleri kadar da kötü.!
Herkes bir suçlu bulmuş ona sövüyor. Ben bu geldiğimiz yerin neresindeyim ? Ne yaptım ? Ne yapıyorum ? Ne yapayacağım diyen bir kişi bile yok .!
Hepimiz suçluyuz. Hepimiz istisnasız .!
“…uzak bir mavi kızın gözlerindeki bulut
burada içimize yağacaktır,inandım.
Mavi bir yağmurluğun da olsa şiirden ıslanırdın.!”
.
~Haydar Ergülen
yüreğin sesinde yankılanan
dinleyen
dindiren
dinlendiren
/rast makamı/ muştusu
~
soluklar da mavi bir sükût
gördüğü sîret
kendinden izler taşıyan
okunan, gözlerin içinde
mucizenin vuku bulmuş hâli
~
ruhun letafeti coşkun gönlün
muhabbetiyle hemhâl
sessiz,sözsüz son mısra’m
zarafeti her dem aşk’la
~
bakışlar ‘izdüşümüdür, ruhun.!
.
~nilüfer aksu
Anımsamak iyidir…
.
Saf iyiye inanmam.Saf kötüye inanmam.Yalnızca kendisinden oluşan hiçbir hayata inanmam.Kendisiyle başlayıp kendisiyle biten ne bir akıl vardır ne bir duygu.Hayatın en temel
diyalektiğidir bu.Tabii ki şiirin de,müziğin de,aşkın da,ölümün de.Bizim acımız da,sevincimiz de toplumun büyük kalabalığı ve yalnızlığı içinde var olur.Sözümüz de öyle olacaktır.Okuduğumuz hece de,yazdığımız harf de yaşadığımız dünyanın ruhundan alır varlığını.
.
~Şükrü Erbaş
Dünya öyle büyük
öyle güzel
öyle sonsuz ki deniz kıyıları
her gece hepimiz
yan yana uzanıp yaldızlı kumlara
yıldızlı suların
türküsünü dinleyebiliriz…
~
Yaşamak ne güzel şey
anlayarak bir usta kitap gibi
bir sevda şarkısı gibi duyup
bir çocuk gibi şaşarak
y a ş a m a k …
~
Yaşamak
birer birer
ve hep beraber
ipekli bir kumaş dokur gibi
hep bir ağızdan
sevinçli bir destan
okur gibi
y a ş a m a k …
~
Yaşamak
ne acaip bir iştir ki
bugün
“Bu inanılmayacak kadar güzel”
bu anlatılamayacak kadar sevinçli şey :
böyle zor
bu kadar dar
böyle kanlı
bu denli kepaze…
.
~Nazım Hikmet Ran
“21.yüzyılın cahilleri okuma yazma bilmeyenler değil,öğrenmeyen,öğrendiği yanlışlardan vazgeçmeyen ve yeniden öğrenmeyenler olacak.”
.
~Alvin Toffler
“Bin idea doğurur
uyanan dingin bir ruh.
Mihenk taşı kalbin inkılâbı…”
~nilüfer aksu / RuhunZekâsıAklıKılavuzudurKalbideSesi