Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Yıkar beni
Bir kesik söz
Serer
Gökyüzünden yere
Birden
Kırılır yüreğimdeki çiçekler

Kaç kez daha
Son boğumuna yakınken sözün
Oracığa bırakılır büyük sus
Beklense de gelmez fırtına
Mavi yalpalar
Gidemez bir adım daha öteye

BUGÜN 2 TEMMUZ
O gün de Temmuz’un ikisiydi.
Erkenden kalkmışlardı uykularından.
MAYAKOVSKİ’nin bir şiirini anımsıyorum:
‘’Böyle saatlerde kalkarsa insan ancak,
Çağlara,tarihe ve tüm yaratıklara

Unutma bu upuzun kızıllıkları
İlk anda hangi sözcükleri düşlüyorsan
Onları koy avuçlarıma
Onlarla yazılsın bu şiir

Zamanı geldiğinde susturulabilir bu gönül tınıları

Ulus olarak varlığımızı sürdürebilmek için emperyalizmle hesaplaşmak; onların yerli işbirlikçilerini önümüze katıp kovalamak ve son tokadı indirmek gerekiyordu.
Ancak o zaman tam bağımsızlığa doğru yol alabilecektik…
Bu bir KURTULUŞ projesiydi.

19 MAYIS böyle bir gereksinimden doğan toplu sözleşmenin,bir şahlanışın adıydı ve evrenimizde ilk ulusal kurtuluş savaşı’nın meşalesinin tutuşturulmasıydı.

Avuçlarını kayalardan yonttuğum kınalarla
doldurdum
Kıskandı dağ çiçekleri çılgına döndüler

Bize bambaşka bir ad ver diyerek
Irmağa yalvarıyordum ki

Taşmıyor
Alnıma fiske fiske yapışan ter
Üstümde serili bulutlar kadim kuraklık içinde
Boğazımı nasıl kırmızılaştırdığına
İnanasım gelmiyor hararetin

Vardım ki
Ateş burgacındaki ellerini
Göğsümüze bastırmış ilkyaz


Su yüzeyinde salınımsız üç beş yaprak

Oynama gecenin ayarıyla
Bozulmasın şu karanlık
Suç üstü yakalanmasın dakikalar...

Eksiltili günlerin sarkacı
Takılı kalıyor pervaz uçlarında
Susuşun kaçınılmaz krater sancısı
Ruhum formülü keşfedilmemiş denklem
Savrulmuş ilkyaz rıhtımlarından