Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Gökte bulutlar yer değiştiriyor
Karşıki doruktan düşüveriyor sis
İmbat okşuyor tenimi
Kuşluk geldi gelecek.
Bostanlar salınış yeşil türküler..

Akşamda sinyaller kızıllığı
Kışkırtan kesik


Testere kesiği mi
Başka türlü kanamaz

Gel bu gecelik ertele
Peşinden gitmeyi uykuların
Üşümesin durduk yere şarkılar
Varsın dönek desinler...

Dışında durulabilir mi çırpıntının
Aniden kuşatır kuşkular
Gece ne dalı ne de yaprağını koruyabilir
Geçmişini kaybeder kalem

Bir surun yükselme saati gelmiştir

Hanidir nedendir
Bozkırım
Umutsuzluk fışkırıyorum

Hani var ya nedense
Bozlak gibi

Genceciktim
Aylarca kaldım hücrede tozlandım
Bir isli lambanın ışığında
Zar zor görebildim yüzümü aynada

Geldiğin gün başladı bu öykü

Olmuşla olacak arasında
Tükenmek bilmeyen kavgalar
Yine eklenir düne.

Zaman ufkun sonsuzluk çizgisine
Ürküntü ile güzeli birlikte taşıyor

Geride başka intiharlar olacak öz sular sahipsiz bırakılırsa
Sen gidersen bu oba hep suskun kalmayacak
Kalmayacak yeminini unutan incinik ayak izleri yoldaşsız
Yüreyecek yine tipi ormanlarına birileri

Ey tek başına kalan yaşam düşü

Yıkar beni
Bir kesik söz
Serer
Gökyüzünden yere
Birden
Kırılır yüreğimdeki çiçekler

-Bütün gün seni aradım,neredeydin,diye sordu.
-Sol yanındaki rıhtıma sığındım fırtınanın çıkmasına yakın.
Korktum,tir tir titredim yalnızlıkta.
-Ya… Sonra?
-Bekledim durdum saatlerce,gelmedin.
-Eee?