Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

dokunsan deliniverecek.çok doğal
gözlerimin perdesi. s/en.gurup
ertesinde dikleşen tomurcuk.kaybolmak
algısı.

geceden biriktirilen dizanterilerin

orta yerinde ay ışığının
bir çığlıkla yırtılır şiir

terasta sarmaşığın son yaprağı
okşarsa bıçağın ucu okşar kirli esintileri

evren hep mavi değil
sen hep kırmızısın

sen daldığın zaman sulara
kırmızı görünür tüm denizler gözüme.
----

nerden bileceksin ruhumun kaç katmandan oluştuğunu...
vaktin var mı soymaya / saymaya ?


ne dememi niye bekliyorsun?
aradığın tüyler ürpertici o keyfi belki de bende bulacaksın.

ıssız kar çöllerinde geziniyor adımlar
güneşin gölgesini saklıyor titreyen ellerimiz


ellerimizden kopuyor parmaklar

senden öğrendim
olmasaydın edinemezdim ki
hiç yoktu zaten


kendi adamızda gelip geçiyor zaman

Ayın çatlattığı denizim
Geceyi tutmak artık olanaksız
Susalım en iyisi mi !

****

geldi de geçiyor bahar. yağmurlar dinmedi. kirazlar dallarında kurtlanmaya başladı… buralarda yaylaya bile çıkamadı kimseler. bir ay ya var ya yok bayrama.
teker teker kontrol ediyorum şiirlerimi. elden geçirdikçe daha da güzelleşiyorlar ,ya da bana öyle geliyor.
neler yaptığını düşünüyorum yazlıkta. hoş,oralar daha çok yağmur aldı bu günlerde.bir uyuşukluk var bende bu sıralar,kalkıp iki yumurtayı çırpıp önüme getiremiyorum. erinmeden sana tavuk suyu çorbası yapardım kışları…
canının istediği bir yemek varsa söyle. çok ötelerde oluşum engel değil sevildiğini bilmene.
son şiir kitabım geçtiğimiz günlerde çıktı.şirin mi şirin. şimdi burada olsan bu gece birlikte çevirirdik sayfalarını,sırayla okurduk şiirleri.
geçen bahara göre daha da alımlı bir bahçe yaptım bu yıl.güneş almakta zorlandığı için köşede ölü gibi duran sarmaşık gülün yerini değiştirdim. bir boylandı bir boylandı ki. sen gibi kokuyor.

peşinden gidemem isyanlarımın
borçlu kalmaktan korkarım çünkü şarkılara,
beni avut

*

.
en derinlerde bir yitiş gibi dağsal
ve en yükseklerde bir arayış gibi dipsel


uçurumlara adıyorum ıslak yanılsayışları şimdi