Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Mutsuz ve soğuk durmasın gözlerimiz.
Zaten vampirce yaklaşıyor zaman.
Kolay değil nevrozlarla uzlaşmak
Dursun artık bu temaşa

Su yüzüne çıkmışım

sezgi asla öngörü hayır eleştiri olmaz
özgürleşme mi daha neler


yön belirlemek yasak
Batı zaten yoktu

goncalar gazelleşiyor goncalar. bu bir taş sancısı
eskimiş bir iklimin dününden aşırılan soğuk.
zindanlardan çözülen iskeletlerin kördüğümleri


buğday taneleri serpmek

Upuzun bir metin
Ve altını çizmeye değer bulduğum tek sözcük.
Sen…
Salaş bir meyhaneci gibi geceyi bekliyorum
İçimde mahşeri andıran o yalnızlık var

Mecbur musun ?
Yazmaya zorlama kendini.
Yokmuşuz say;gelip gidip kaşıma yaraları.
mazi çıkıyor bu kangrenin altından.
Hem hiddetle minnet yan yana nasıl durur yürekte?

İlkgençlik yıllarımızdan yarım yüzyıl sonra ; herhangi bir haziranın üçünde...
7.kitap
İmbatın estiği yerde günün ortalarında…Issız , yemyeşil ve sonsuz genişlikte…
Yürümek isterim sana. içimde ferah beklenti; yeni bir isteyiş, bekleyiş, varlaşma tutkusu.
Patika üstüne sarkan acı badem dalları,bir uzanıyorum boşluk bir daha uzanıyorum yanılsama ; yapraklar arasından sıyrılan ışık, tutunduğu yerden düşen yağmur damlaları.
Niye anlatamıyorum ki? Dilimde caneriği tadı, burnumda sen kokusu…

Alçaktan geçmeye başladı saatler
Adını tüketiyorsun ve durduramıyorsun ana gövdeden
Ortada kadim bir dere yüzyıllardır kıvrıla kıvrıla akar.
Kocaman bir yarılma sarılı yeşilli yanında kırmızı,
Üçü birden kırmızıya, Ay’a ve yıldızıma karşı…
Kanın kuruyuşunu seyre dalan şey nedir

Bir yanlışlıkta düşündürüyorsun gözlerimi.
Sürüp gidiyor suçluluğun...

Kaç adım ötende ne var?
Kim koydu beni buraya?

yürek atışları şarkı sıçrayışları
yinelenen detaylardan sayılabilir


akşam yelinin sürtünüşüyle son yaprak da iniyor yere
yöre uzamın sonsuz akışıyla öykünüyor

İnce hastalık saklamak yersiz
Oturduğumuz yerden toplayamayız bulutları
Duvardaki kirlilik can sıksa da
Bir şey gelmez elimizden artık, bileklerimiz fersiz

Hadi şimdi başka günlere yürüyelim